مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّۭا ۝١

Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë.

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ۝٢

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا ۝۳

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ۝٤

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ ۝٥

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ۝٦

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ۝۷

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ۝۸

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ۝۹

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ۝١۰

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ۝١١

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ۝١٢

Por ti je i habitur, e ata tallen.

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ۝١۳

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ۝١٤

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ۝١٥

Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۝١٦

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۝١۷

A edhe të parët tanë të herëshëm?

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ۝١۸

thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ۝١۹

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

وَقَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝٢۰

E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝٢١

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ۝٢٢

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ۝٢۳

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ۝٢٤

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ۝٢٥

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ۝٢٦

E, ata sot janë dorëzuar në tërësi.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ۝٢۷

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ۝٢۸

(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit pre së vërtetës).

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۝٢۹

Ata (paria) u thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë.

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَٰغِينَ ۝۳۰

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ۝۳١

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s’ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ۝۳٢

Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur.

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ۝۳۳

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۝۳٤

Kështu Ne veprojmë me kriminelët.

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ۝۳٥

Për arsye se kur u thuhej atyre: “Nuk ka Zottjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ۝۳٦

Dhe thoshin: “A do t’i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?”

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝۳۷

Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai u solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ۝۳۸

Ju, pa tjetër do të përjetoni dënimin më të ashpër.

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝۳۹

Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝٤۰

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë,

أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ۝٤١

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ۝٤٢

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝٤۳

Në Xhennete të begatshme,

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَٰبِلِينَ ۝٤٤

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ۝٤٥

Atyre u bëhrt shërbim me gota (me verë) nga burmi,

بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّٰرِبِينَ ۝٤٦

E barshë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ۝٤۷

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ۝٤۸

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të pëulur,

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ۝٤۹

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (ve e ruajtur).

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ۝٥۰

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ۝٥١

Prej tyre njëri flet e thotë: “Unë kam pasur njëfarë miku,

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ۝٥٢

thoshte: “A je ti pre atyre që besojnë se

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ۝٥۳

Kur të jemi të vdekur, të jemi bërë dhe e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?”

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ۝٥٤

Ai (besimtari në Xhennet) thotë: “A vini ju të shikojmë?”

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ۝٥٥

Ai shikon dhe e vëren atë (mikun) në mes të Xhehennemit.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ۝٥٦

Ai thotë: “Pasha All-llahun, për pak më rrëzove (në Xhehennem) edhe mua.

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ۝٥۷

Dhe sikur të mos ishte dhuntia e Zotit tim, unë do të isha bashkë me ty në zjarr,

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ۝٥۸

Dhe ne nuk do të vdesim më,

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۝٥۹

Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më!”

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۝٦۰

Vërtet, ky është ai suksesi i madh,

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ ۝٦١

Për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit!

أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ۝٦٢

A kjo pritje (me shpërbllim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e “Zekumë-it”?

إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّٰلِمِينَ ۝٦۳

Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët.

إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ۝٦٤

Ajo është një pemë që mbin në fund të Xhehennemit.

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ۝٦٥

Pema (fruti) e saj është sikurse kok a dreqërish.

فَإِنَّهُمْ لَءَاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۝٦٦

E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ۝٦۷

Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë.

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ۝٦۸

Mandej kthimi i tyre është në Xhehennem.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ۝٦۹

Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur.

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ۝۷۰

Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar).

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝۷١

Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shunica e popujve të kaluar ishin të humbur.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ۝۷٢

Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝۷۳

E shif se si ishte përfundimi i atyre, të cilëve u qe tërhequr vërejtja.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝۷٤

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë.

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ۝۷٥

Për Zotin Neve na pat thirr në ndihmë Nuhu, Ne jemi përgjegjës të mirë.

وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ۝۷٦

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej asaj të keqe të madhe.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ۝۷۷

E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝۷۸

Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njrëzit e ardhshëm.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۷۹

Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝۸۰

Ne kështu i shpërblejmë të mirët.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝۸١

Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝۸٢

E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ۝۸۳

Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ۝۸٤

Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ۝۸٥

Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?”

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ۝۸٦

A në vend të All-llahut doni zota të trilluar?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۸۷

çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce?

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ۝۸۸

Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve,

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ۝۸۹

E tha: “Unë jam i sëmurë!”

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ۝۹۰

Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ۝۹١

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?”

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ۝۹٢

çka keni pra, që nuk po flitni?

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ۝۹۳

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ۝۹٤

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ۝۹٥

Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?”

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ۝۹٦

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ۝۹۷

Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr!

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ۝۹۸

Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۝۹۹

Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!”

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝١۰۰

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍۢ ۝١۰١

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjëllshëm).

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ۝١۰٢

Dhe kur arriti ai (djalli) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djalli im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!”

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ۝١۰۳

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhërit të Zotit dhe përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ ۝١۰٤

Ne e thirrëm atë: “O Ibrahim!”

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١۰٥

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ۝١۰٦

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.

وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ۝١۰۷

Ne e shpaguam atë me një të therrur (kurban) të rëndësishëm.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝١۰۸

Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ۝١۰۹

Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi!

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١١۰

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١١

Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë.

وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝١١٢

Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is-hakun, pejgamber prej të mirëve.

وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ۝١١۳

Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is-hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të kenë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues t hapët të vetvetes.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝١١٤

Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.

وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ۝١١٥

I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.

وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝١١٦

Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.

وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ۝١١۷

Atyre dyve u hamë librin e përsosur e të qartë.

وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ۝١١۸

Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝١١۹

Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kem lënë në popujt e më vonshëm.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝١٢۰

(Përkujtimin) “Selamun” - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١٢١

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١٢٢

Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٢۳

Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

Kur ai, popullit të vet i tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?”

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ ۝١٢٥

A e adhuroni “Ba’ël-in” (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues?

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٢٦

All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!”

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ۝١٢۷

Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝١٢۸

Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝١٢۹

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ۝١۳۰

“Selamun” - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۝١۳١

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١۳٢

S’ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۳۳

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝١۳٤

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ۝١۳٥

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝١۳٦

Pastaj të tjerët i rrënuam.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ۝١۳۷

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mëngjes (ditën)

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ۝١۳۸

e mbrëmje (natën). Pra, a nuk mbildhni mend?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۳۹

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝١٤۰

kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ۝١٤١

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra sorti atij).

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ۝١٤٢

Dhe atë e kafshoi (e gëlltit) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ۝١٤۳

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ۝١٤٤

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ۝١٤٥

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ۝١٤٦

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t’i bëjë hije) nga kungulli.

وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ۝١٤۷

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqindmijë e më shumë.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ۝١٤۸

E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ۝١٤۹

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): “A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?”

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًۭا وَهُمْ شَٰهِدُونَ ۝١٥۰

Apo, Ne i krijuam endjëjt femra, e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ۝١٥١

Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ ۝١٥٢

“All-llahu ka lindë!” S’ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ۝١٥۳

A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ۝١٥٤

Po ç’keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ۝١٥٥

A nuk jeni duke menduar?

أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ۝١٥٦

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ۝١٥۷

Sillnie pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ۝١٥۸

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ۝١٥۹

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruanë.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝١٦۰

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ۝١٦١

E, as ju dhe as ata që i adhuroni,

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ ۝١٦٢

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦۳

Përveç atij që është i gjykuar për Xhehennem.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ۝١٦٤

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrë, pozitën) e vet të njohur.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ۝١٦٥

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ۝١٦٦

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se ai ka të meta).

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ۝١٦۷

Po edhe pse ata ishin që thoshin:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٦۸

Sikur të gjendej te ne ndonjë libër nga të parët,

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۝١٦۹

Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë.

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ۝١۷۰

Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur’anin), e më vonë do të kuptojnë.

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۷١

E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar,

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ۝١۷٢

se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar.

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ ۝١۷۳

dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ۝١۷٤

Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqu tyre.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ۝١۷٥

E ti vështroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve).

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۝١۷٦

A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë?

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝١۷۷

E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhrqur vërejtja.

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ۝١۷۸

E ti largohu për një kohë prej tyre,

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ۝١۷۹

Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin.

سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ۝١۸۰

I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë.

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۸١

Qoftë paqja mbi të dërguarit.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۸٢

Dhe falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave!