مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝١

Nie! Przysięgam na Dzień Zmartwychwstania!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

Nie! Przysięgam na duszę ciągle ganiącą!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۝۳

Czy człowiek sądzi, że My nie zbierzemy jego kości?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ۝٤

Ależ tak! My mamy moc ponownie ułożyć nawet jego palce.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

Lecz człowiek pragnie prowadzić nadal życie grzeszne.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝٦

Zapytuje on: "Kiedy to będzie Dzień Zmartwychwstania?"

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ۝۷

Otóż kiedy wzrok będzie oślepiony,

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ۝۸

Kiedy księżyc będzie zaćmiony,

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۝۹

Kiedy słońce i księżyc będą złączone,

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۝١۰

Tego Dnia człowiek powie: "Gdzie jest miejsce ucieczki?"

كَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

Niestety! Nie ma żadnego schronienia!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ۝١٢

Do twego Pana, tego Dnia, nastąpi pewny powrót.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١۳

Będzie obwieszczone człowiekowi tego Dnia to, co przygotował pierwej, i to, co odłożył.

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ۝١٤

Tak! Człowiek przeciw sobie będzie dowodem jasnym,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۝١٥

Nawet gdyby przedstawił swoje usprawiedliwienie.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

Nie poruszaj twego języka przy czytaniu, jak gdybyś chciał je przyśpieszyć!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ۝١۷

Zaprawdę, do Nas należy zebranie go i recytowanie!

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ۝١۸

Przeto kiedy My go recytujemy, to ty postępuj za recytacją jego!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ۝١۹

Potem, zaprawdę, do Nas należy jego jasne przedstawienie!

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۝٢۰

Tymczasem nie! Przeciwnie! Wy kochacie przemijające,

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ۝٢١

A zaniedbujecie ostateczne.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ۝٢٢

Twarze, tego Dnia, jaśniejące

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ۝٢۳

Ku swemu Panu spoglądać będą.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ۝٢٤

Twarze, tego Dnia, zasępione

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ۝٢٥

Sądzić będą, że przygotowuje się dla nich nieszczęście grzbiet kruszące.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۝٢٦

Ależ nie! Kiedy dusza dojdzie do gardła

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ۝٢۷

I powiedzą: "Kto jest czarownikiem?",

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ۝٢۸

Człowiek pomyśli, że to jest rozłąka,

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۝٢۹

A noga będzie się oplatać koło nogi

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ۝۳۰

- do twego Pana, tego Dnia, będzie on przyprowadzony.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝۳١

"On nie uwierzył w prawdę i nie modlił się,

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝۳٢

Lecz wołał, że to kłamstwo, i odwrócił się;

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۝۳۳

Potem poszedł do swojej rodziny, maszerując dumnie."

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ۝۳٤

Biada tobie i biada!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ۝۳٥

I jeszcze raz biada tobie i biada!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۝۳٦

Czy, człowiek sądzi, że będzie pozostawiony bez dozoru?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ۝۳۷

Czyż nie był on kroplą spermy, która wytrysnęła,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝۳۸

Potem stała się grudką krwi zakrzepłej? On go stworzył i ukształtował.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳۹

I uczynił z niego parę - mężczyznę i kobietę.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۝٤۰

Czy Ten nie posiada mocy, aby przywrócić do życia zmarłych?