مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد- همه آفريدگان را-.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

آدمى را از خونى بسته آفريد.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

بخوان، و پروردگار تو بزرگوارترين [بخشندگان‌] است،

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

آن كه [نوشتن‌] با قلم بياموخت.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

آدمى را آنچه نمى‌دانست بياموخت.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

آرى، هر آينه آدمى سركشى مى‌كند و از حد مى‌گذرد،

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

از آن رو كه خود را بى‌نياز و توانگر بيند.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

همانا بازگشت [همه‌] به سوى پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

مرا بگو كه آيا آن [كافر سركش‌] كه باز مى‌دارد،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

بنده‌اى [گزين و بهين‌] را آنگاه كه نماز گزارد [آيا نمى‌داند كه خدا او را مى‌بيند]؟

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

مرا بگو كه اگر [آن بنده‌] بر راه راست باشد،

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

يا به پرهيزگارى فرمان دهد [حال آن كافر چه خواهد بود]؟

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

مرا بگو [از حال آن كافر] اگر [حق را] تكذيب كند و [از ايمان و كار نيك‌] روى گرداند [سزاوار چه كيفرى است؟]

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

آيا ندانسته است كه خدا مى‌بيند [و او را كيفر مى‌دهد]؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

نه، اگر باز نايستد هر آينه موى پيشانى او را بگيريم و بكشيمش [به دوزخ‌].

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

موى پيشانى دروغزنى بزهكار را.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

پس او انجمنش را بخواند.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

ما نيز آن دوزخبانان را خواهيم خواند.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

نه، او را فرمان مبر، و سجده كن و [به پروردگار خويش‌] نزديكى جوى.