مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

آنگاه كه آسمان بشكافد،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و آنگاه كه ستارگان پراكنده شوند- فروريزند-،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

و آنگاه كه درياها شكافته و در هم روان شوند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و آنگاه كه گورها زير و زبر گردند- تا مردگان زنده بيرون آيند-،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

هر كسى بداند آنچه پيش فرستاده و آنچه واپس انداخته است- سنتهايى كه از خود بجا گذاشته و با ديگران در پاداش عمل به آنها شريك است-.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

اى آدمى، چه چيز تو را به پروردگار بزرگوارت- بخشنده و نيكوكارت- بفريفت؟!

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

آن كه تو را آفريد پس راست و بسامان كرد و [اندامهايت را] معتدل و هماهنگ گردانيد.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

به هر صورتى كه خود خواست- زن و مرد، زيبا و زشت، بلند و كوتاه و ...- تركيبت كرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

نه چنان است [كه مى‌پنداريد]، بلكه رستاخيز- روز پاداش- را دروغ مى‌انگاريد.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

و هر آينه بر شما نگهبانانى باشد،

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

بزرگوارانى نويسنده

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

كه مى‌دانند آنچه مى‌كنيد.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

هر آينه نيكان در بهشت پر نعمت‌اند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

و همانا بدكاران و گنه‌پيشگان در دوزخ‌اند

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

كه در روز حساب و پاداش بدان در آيند- يا به آتش آن بسوزند-.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و از آن ناپيدا و ناپديد نيستند- يعنى بيرون نيايند-.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

و تو چه دانى كه روز حساب و پاداش چيست؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

باز چه دانى تو كه روز حساب و پاداش چيست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

[به ياد آر] روزى كه هيچ كس براى هيچ كس چيزى- بازداشتن عذابى يا رساندن سودى- در توان ندارد، و فرمان در آن روز همه خداى راست.