مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ۝١

آيا ديدى آن كس را كه دين- دين خداى يا روز حساب و جزا- را دروغ مى‌انگارد؟

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ ۝٢

پس آن، كسى است كه يتيم را به سختى- با ستم و بى‌مهرى- مى‌راند

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝۳

و بر طعام‌دادن بينوا [خود و ديگران را] برنمى‌انگيزد.

فَوَيْلٌۭ لِّلْمُصَلِّينَ ۝٤

پس واى بر نمازگزاران،

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ۝٥

آنان كه از نمازشان غافلند

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ ۝٦

همانان كه به ديگران مى‌نمايانند- در عبادت ريا مى‌كنند-،

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ ۝۷

و نيازمنديها- يا زكات- را [از نيازمندان‌] دريغ مى‌دارند.