مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ۝١

خواهنده‌اى عذابى رخ دادنى را طلب كرد

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ۝٢

كه براى كافران است [و] بازدارنده‌اى ندارد

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ۝۳

از جانب خداوند صاحب درجات‌

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ۝٤

كه فرشتگان و روح در روزى كه به اندازه پنجاه هزار سال [دنيوى‌] است به سوى او فرا مى‌روند

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ۝٥

پس صبرى نيكو پيشه كن‌

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ۝٦

آنان آن را دوردست مى‌بينند

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ۝۷

و ما نزديك مى‌بينيمش‌

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ۝۸

روزى كه آسمان چون فلز گداخته شود

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ۝۹

و كوهها همچون پشم رنگين گردد

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ۝١۰

و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوندى نپرسد

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ۝١١

در حالى كه به همديگر نشان داده شوند، گناهكار آرزو كند كاش عذاب چنين روزى را،

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۝١٢

با فدا كردن پسرانش و همسرش و برادرش باز خرد

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ۝١۳

همچنين خاندانش كه به او سر و سامان داده است‌

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ۝١٤

همچنين هر كس كه در روى زمين است، آنگاه باز رهاندش‌

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۝١٥

حاشا، آن آتشى زبانه‌زن است‌

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ۝١٦

بركننده پوست سر

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۝١۷

كه هر كس را كه [به حق‌] پشت كرد و [از ايمان‌] روى گرداند، به خود مى‌خواند

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ۝١۸

همان كسى كه مال اندوخت و جا به جا كرد

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۝١۹

بى‌گمان انسان ناشكيب آفريده شده است‌

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ۝٢۰

چون شر به او رسد، بى‌تاب است‌

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ۝٢١

و چون خير به او رسد، بازدارنده است‌

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ۝٢٢

مگر نمازگزاران‌

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ۝٢۳

آنان كه در نمازهايشان پيگيرند

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ۝٢٤

و كسانى كه در اموالشان حقى معين است‌

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ۝٢٥

براى خواهنده و بى‌بهره‌

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝٢٦

و كسانى كه روز جزا را باور مى‌دارند

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ۝٢۷

و كسانى كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ۝٢۸

بى‌گمان عذاب پروردگارشان، بدون ايمنى است‌

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ۝٢۹

و كسانى كه ناموسشان را حفظ مى‌كنند

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ۝۳۰

مگر در برابر همسرانشان يا ملك يمينهايشان، كه در اين صورت سرزنش ناپذيرند

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ۝۳١

پس هر كس فراتر از اين بجويد، آنانند كه تجاوزكارند

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ۝۳٢

و كسانى كه در برابر امانتها و پيمانهايشان رعايتگرند

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ۝۳۳

و كسانى كه در مقام گواهى دادنهايشان ايستاده‌اند

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ۝۳٤

و كسانى كه بر نمازهايشان مواظبند

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ۝۳٥

اينان در بوستانهايى، گرامى داشته شده‌اند

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ۝۳٦

پس كافران را چه مى‌شود كه به سوى تو شتابانند

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۝۳۷

از جانب راست و از جانب چپ، گروه در گروه‌

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ۝۳۸

آيا هر كدام از آنان طمع مى‌برد كه به بهشت پرناز و نعمت درآورده شود

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ۝۳۹

حاشا ما ايشان را از آنچه مى‌دانند آفريده‌ايم‌

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ۝٤۰

به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند مى‌خورم كه ما تواناييم‌

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٤١

كه بهتر از آنان را جانشين آنان سازيم و ما درمانده نيستيم‌

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ۝٤٢

پس بگذارشان تا ژاژخايى و بازيگوشى كنند تا به ديدار آن روزشان كه وعده‌اش را به ايشان داده‌اند، برسند

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ۝٤۳

روزى كه از گورها بيرون شتابند، گويى به سوى [قربانگاه‌] بتان مى‌شتابند

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٤٤

ديدگانشان از [ترس‌] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خوارى بر رخسارشان نشسته، اين همان روزى است كه به آنان وعده داده بودند