مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ۝١

آن‌گاه كه آسمان بشكافد

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٢

و فرمان پروردگار خويش برد و حق همين است

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ۝۳

و آن‌گاه كه زمين كشيده شود

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ۝٤

و آنچه را درون خود دارد بيرون افكند و تهى شود

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٥

و فرمان پروردگار خويش برد و حق همين باشد

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ۝٦

اى انسان! مسلما تو با تلاش و رنجى فراوان به سوى پروردگارت مى‌روى، پس ديدارش خواهى كرد

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ۝۷

پس آن كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ۝۸

پس زودا كه با حسابى آسان محاسبه شود

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ۝۹

و خوشحال نزد كسان خويش بازگردد

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ۝١۰

و اما آن كه كارنامه‌اش از پشت سرش به او داده شود

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ۝١١

پس زودا كه فريادش بلند شود كه واى بر من

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ۝١٢

و در آتش در آيد

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ۝١۳

كه وى [در دنيا] ميان كسان خويش [از گناه‌] شادمان بود

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ۝١٤

او مى‌پنداشت كه هرگز بازگشتى نخواهد داشت

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ۝١٥

چرا، به راستى پروردگارش به او بينا بود

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ۝١٦

پس سوگند به شفق

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ۝١۷

سوگند به شب و آنچه را در بر گيرد

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ۝١۸

سوگند به ماه آن‌گاه كه كامل شود

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ۝١۹

كه شما حالات و منازلى را پشت سر مى‌گذاريد [حيات و مرگ و قيامت و حساب‌]

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝٢۰

پس آنها را چه شده است كه ايمان نمى‌آورند

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ۝٢١

و چون قرآن بر آنها خوانده شود سجده نمى‌كنند

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ۝٢٢

نه، بلكه كافران [همواره‌] تكذيب مى‌كنند

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ۝٢۳

و خدا بهتر داند كه در خاطر چه دارند

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٢٤

پس به عذاب دردناكى بشارتشان ده

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ۝٢٥

مگر كسانى كه ايمان آوردند و اعمال شايسته كردند كه ايشان را پاداشى بى‌پايان است