مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

آن‌گاه كه آسمان بشكافد

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و آن‌گاه كه اختران پراكنده شوند

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

و آن‌گاه كه درياها درهم روان شوند

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و آن‌گاه كه قبرها زير و رو شوند

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

هر كسى بداند آنچه را پيش فرستاده و آنچه را پس نهاده است

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

اى انسان! چيست كه تو را در برابر پروردگار كريمت مغرور ساخته

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

همان كه تو را آفريد و پرداخت و تناسب بخشيد

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

به هر صورتى كه خواست تو را تركيب نمود

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

چنين نيست [كه مى‌پنداريد،] بلكه شما رستاخيز را دروغ مى‌انگاريد

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

و قطعا بر شما نگاهبانانى است

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

نويسندگانى ارجمند

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

مى‌دانند آنچه مى‌كنيد

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

همانا نيكان در بهشت پر نعمت‌اند

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

و به يقين بدكاران در دوزخند

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

كه روز جزا در آن مى‌سوزند

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و هيچ‌گاه از آن دور نباشند، [از آن بيرون نيايند]

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

تو چه مى‌دانى روز جزا چيست

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

باز تو چه مى‌دانى روز جزا چيست

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

روزى است كه هيچ كس براى كسى اختيار چيزى را ندارد، و حكم در آن روز مخصوص خداست