مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ۝١

[خداوند] رحمان

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ۝٢

قرآن را تعليم داد

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ۝۳

انسان را آفريد

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ۝٤

او را گفتن آموخت

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ۝٥

خورشيد و ماه بر حسابى [مقرر] در كارند

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ۝٦

و گياه و درخت [سر به فرمانند و] سجده مى‌آورند

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ۝۷

و آسمان را برافراشت و [در آن‌] ميزان نهاد

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ۝۸

تا در وزن كردن خلاف نكنيد

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ۝۹

و ترازو را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ۝١۰

و زمين را براى آدميان آفريد

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ۝١١

در آن ميوه [ها] و نخل‌هايى با خوشه‌هاى غلاف دار است

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ۝١٢

و دانه‌هاى سبوس دار [با برگ و كاه‌] و گياهان خوشبو

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۳

پس [اى جن و انس‌] كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ۝١٤

انسان را از گل خشكيده‌اى سفال مانند آفريد

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ۝١٥

و جن را از تشعشعى از آتش خلق كرد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١٦

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ۝١۷

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۸

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ۝١۹

دو درياى [تلخ و شيرين‌] را كه با هم برخورد دارند روان كرد [ولى يكديگر را تغيير نمى‌دهند]

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ۝٢۰

[چرا كه‌] ميان آن دو حايلى است كه به همديگر تجاوز نمى‌كنند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢١

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٢٢

از آن دو لؤلؤ و مرجان بيرون مى‌آيد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۳

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ۝٢٤

و براى اوست كشتى‌هاى روان در دريا كه چون كوه‌هايند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢٥

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ۝٢٦

هر آن كس كه بر روى زمين است فناپذير است

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝٢۷

و تنها ذات با شكوه و ارجمند پروردگارت باقى مى‌ماند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۸

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ۝٢۹

هر كه در آسمان‌ها و زمين است از او حاجت مى‌خواهد، و او هر روز به كارى‌ست

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۰

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ۝۳١

زودا كه به [حسابرسى‌] شما بپردازيم اى جن و انس

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٢

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ۝۳۳

اى گروه جن و انس! اگر توانستيد از مرزهاى آسمان‌ها و زمين بگذريد پس بگذريد، [ولى‌] نتوانيد گذشت، مگر با داشتن قدرتى

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٤

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ۝۳٥

بر سرتان شراره‌هايى از آتش و دود و مس گداخته فرستاده مى‌شود كه از خود دفاع نتوانيد كرد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٦

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ۝۳۷

پس آن‌گاه كه آسمان شكافته شود و چونان چرمى سرخ و گلگون گردد

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۸

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۳۹

پس در آن روز هيچ انس و جنى از گناهش پرسيده نشود [زيرا همه چيز روشن است‌]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۰

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ۝٤١

تبهكاران به سيمايشان شناخته مى‌شوند، پس موى پيشانى و پاها [ى آنها] گرفته مى‌شود [تا به دوزخ افكنده شوند]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٢

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝٤۳

اين همان جهنمى است كه مجرمان آن را دروغ مى‌انگارند

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ۝٤٤

ميان آتش و آب جوشان مى‌گردند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٥

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ۝٤٦

و هر كس را كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ [در بهشت‌] است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۷

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ۝٤۸

[آن دو باغ‌] داراى انواع درختان و شاخسارانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۹

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ۝٥۰

در آنها دو چشمه جارى‌اند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥١

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ۝٥٢

در آن دو [باغ‌] از هر ميوه‌اى دو گونه هست

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۳

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ۝٥٤

بر بسترهايى كه آستر آنها از ديباى سبز است تكيه مى‌زنند، و چيدن [ميوه‌هاى‌] آن دو باغ [به آسانى‌] در دسترس است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥٥

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝٥٦

در آنها دلبرانى هست كه به همسران خود چشم دوزند كه پيش از آنها دست هيچ انس و جنّى به آنها نرسيده است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۷

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٥۸

گويى كه آنها ياقوت و مرجانند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۹

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ۝٦۰

آيا پاداش احسان جز احسان است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦١

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ۝٦٢

و غير از آن دو [باغ‌] دو باغ [ديگر نيز] هست

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۳

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مُدْهَآمَّتَانِ ۝٦٤

[آن دو باغ‌] چنان سبز است كه به سياهى مى‌زند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦٥

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ۝٦٦

در آنها دو چشمه جوشان است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۷

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ۝٦۸

در آن دو، ميوه و خرما و انار است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۹

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ۝۷۰

در آن جا [زنانى‌] نيك سيرت و زيبا رويند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷١

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ۝۷٢

حورانى پرده‌نشين در ميان خيمه‌ها هستند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۳

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۷٤

دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷٥

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ۝۷٦

بر پشتى‌هاى سبز و بسترهاى زيبا تكيه زده‌اند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۷

پس كدامين نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝۷۸

پرخير و مبارك است نام پروردگار تو كه شكوهمند و با كرامت است