مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ۝١

واى بر هر بدگوى كننده‌ى عيبجوى

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

آنكه مالى فراهم كرد و بر شمرد

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ۝۳

مى‌پندارد كه مالش او را جاويد كند

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ۝٤

چنين نيست [كه مى‌پندارد]، حتما در آتشى شكننده افكنده شود

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ۝٥

و تو چه مى‌دانى آتش شكننده چيست

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ۝٦

آتش برافروخته الهى است

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ۝۷

آتشى كه بر دل‌ها افتد و زبانه كشد

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ۝۸

اين آتش بر آنها سرپوش است [و راه گريز ندارد]

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ۝۹

در ستون‌هايى است كشيده شده