مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ۝١

هنگامی که زمین را با [شدیدترین] لرزشش بلرزانند،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ۝٢

و زمین بارهای گرانش را بیرون اندازد،

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا ۝۳

و انسان بگوید: زمین را چه شده است؟

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ۝٤

آن روز است که زمین اخبار خود را می گوید؛

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ۝٥

زیرا که پروردگارت به او وحی کرده است.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ ۝٦

آن روز مردم [پس از پایان حساب] به صورت گروه های پراکنده [به سوی منزل های ابدی خود بهشت یا دوزخ] باز می گردند، تا اعمالشان را [به صورت تجسم یافته] به آنان نشان دهند.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ۝۷

پس هرکس هموزن ذره ای نیکی کند، آن نیکی را ببیند.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ۝۸

و هرکس هموزن ذره ای بدی کند، آن بدی را ببیند.