مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

بخوان به نام پروردگارت که [همه آفریده ها را] آفریده؛

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

[همان که] انسان را از علق به وجود آورد.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

بخوان در حالی که پروردگارت کریم ترین [کریمان] است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

همان که به وسیله قلم آموخت،

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

[و] به انسان آنچه را نمی دانست تعلیم داد.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

این چنین نیست [که انسان سپاس گزار باشد] مسلماً انسان سرکشی می کند.

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

برای اینکه خود را بی نیاز می پندارد.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

بی تردید بازگشت به سوی پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

مرا خبر ده، آیا آن کسی که باز می دارد،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

مرا خبر ده، اگر این بنده نمازگزار بر راه راست باشد

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

یا [دیگران را] به پرهیزکاری وادارد؟ [آیا آن بازدارنده سزاوار کیفر سخت نیست؟]

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

مرا خبر ده، اگر این بازدارنده [دین را] تکذیب کند و [از فرمان حق] روی برگرداند [مستحق مجازات سخت نیست؟!]

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

مگر ندانسته که قطعاً خدا [همه کارهایش را] می بیند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

این چنین نیست که می پندارد [که ما کارهایش را زیرنظر نداریم،] اگر [از کارهایش] باز نایستد، به شدت موی جلوی سرش را می گیریم [و به سوی دوزخ می کشانیم.]

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

[آری] موی جلوی سر دروغگوی خطاپیشه را

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

پس [اگر بخواهد] اهل مجلس و انجمنش را [برای یاری دادنش] فرا خواند،

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

ما هم به زودی مأموران آتش دوزخ را فرا می خوانیم.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

این چنین نیست [که بتواند برای نجات خود کاری کند]، هرگز از او اطاعت مکن، و سجده کن و به خدا تقرب جوی.