مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ۝١

سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند]

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ۝٢

و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ۝۳

که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ۝٤

و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است،

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ۝٥

و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ۝٦

آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ۝۷

و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ۝۸

و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ۝۹

و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ۝١۰

و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۝١١

و نعمت های پروردگارت را بازگو کن.