مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

سوگند به آسمان و به چیزی که در شب پدیدار می شود؛

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

و تو چه می دانی چیزی که در شب پدیدار می شود، چیست؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

همان ستاره درخشانی است که پرده ظلمت را می شکافد.

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

هیچ کس نیست مگر اینکه بر او نگهبانی است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

پس انسان باید با تأمل بنگرد که از چه چیز آفریده شده است؟

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

از آبی جهنده آفریده شده است؛

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

[آبی که] از صلب مرد و از میان استخوان های سینه زن بیرون می آید.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

بی تردید خدا بر بازگرداندن انسان [پس از مرگش] تواناست،

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

روزی که رازها فاش می شود.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

پس انسان را [در آن روز در برابر عذاب] نه نیرویی است و نه یاوری.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

سوگند به آسمان که دارای باران فراوان و پرریزش است.

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

و سوگند به زمین که [برای جوشیدن چشمه ها و کشت و زرع و روییدن نباتات] دارای شکاف است.

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

بی تردید که این قرآن، سخنی جداکننده [میان حق و باطل] است

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

و آن هرگز شوخی نیست.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

آنان همواره [برای خاموش کردن نور حق] حیله می کنند

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

و من [هم در برابر آنان] چاره و تدبیری [مناسب] می کنم.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

پس کافران را مهلت ده و مدت اندکی آنان را در این حالی که هستند، واگذار.