مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ۝١

هنگامی که زمین شدیداً به لرزه درآید،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ۝٢

و زمین بارهای سنگینش را خارج سازد!

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا ۝۳

و انسان می‌گوید: «زمین را چه می‌شود (که این گونه می‌لرزد)؟!»

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ۝٤

در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو می‌کند؛

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ۝٥

چرا که پروردگارت به او وحی کرده است!

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ ۝٦

در آن روز مردم بصورت گروه‌های پراکنده (از قبرها) خارج می‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود!

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ۝۷

پس هر کس هموزن ذرّه‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند!

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ۝۸

و هر کس هموزن ذرّه‌ای کار بد کرده آن را می‌بیند!