مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید،

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

همان کس که انسان را از خون بسته‌ای خلق کرد!

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است،

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

همان کسی که بوسیله قلم تعلیم نمود،

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

و به انسان آنچه را نمی‌دانست یاد داد!

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

چنین نیست (که شما می‌پندارید) به یقین انسان طغیان می‌کند،

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند!

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

و به یقین بازگشت (همه) به سوی پروردگار تو است!

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

به من خبر ده آیا کسی که نهی می‌کند،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

بنده‌ای را به هنگامی که نماز می‌خواند (آیا مستحق عذاب الهی نیست)؟!

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد،

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

یا مردم را به تقوا فرمان دهد (آیا نهی کردن او سزاوار است)؟!

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهی نیست)؟!

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) می‌بیند؟!

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

چنان نیست که او خیال می‌کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‌اش [= موی پیش سرش‌] را گرفته (و به سوی عذاب می‌کشانیم)،

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

همان ناصیه دروغگوی خطاکار را!

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

سپس هر که را می‌خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)!

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

ما هم بزودی مأموران دوزخ را صدا می‌زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)!

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

چنان نیست (که آن طغیانگر می‌پندارد)؛ هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرّب جوی!