مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

سوگند به آسمان و کوبنده شب!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست!

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست!

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

از یک آب جهنده آفریده شده است،

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود!

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند!

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

سوگند به آسمان پرباران،

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمی‌آورند)،

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

و هرگز شوخی نیست!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

آنها پیوسته حیله می‌کنند،

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

و من هم در برابر آنها چاره می‌کنم!

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)!