مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١

در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود،

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۝٢

و در آن هنگام که ستارگان بی‌فروغ شوند،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝۳

و در آن هنگام که کوه‌ها به حرکت درآیند،

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤

و در آن هنگام که باارزش‌ترین اموال به دست فراموشی سپرده شود،

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۝٥

و در آن هنگام که وحوش جمع شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦

و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند،

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۝۷

و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد،

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۝۸

و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود:

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ۝۹

به کدامین گناه کشته شدند؟!

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١۰

و در آن هنگام که نامه‌های اعمال گشوده شود،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۝١١

و در آن هنگام که پرده از روی آسمان برگرفته شود،

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۝١٢

و در آن هنگام که دوزخ شعله‌ور گردد،

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ۝١۳

و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ۝١٤

(آری در آن هنگام) هر کس می‌داند چه چیزی را آماده کرده است!

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ۝١٥

سوگند به ستارگانی که بازمی‌گردند،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ۝١٦

حرکت می‌کنند و از دیده‌ها پنهان می‌شوند،

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ۝١۷

و قسم به شب، هنگامی که پشت کند و به آخر رسد،

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۝١۸

و به صبح، هنگامی که تنفّس کند،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝١۹

که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است [= جبرئیل امین‌]

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ۝٢۰

که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائی دارد!

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ۝٢١

در آسمانها مورد اطاعت (فرشتگان) و امین است!

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ۝٢٢

و مصاحب شما [= پیامبر] دیوانه نیست!

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ۝٢۳

او (جبرئیل) را در اُفق روشن دیده است!

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ۝٢٤

و او نسبت به آنچه از طریق وحی دریافت داشته بخل ندارد!

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ۝٢٥

این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست!

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ۝٢٦

پس به کجا می‌روید؟!

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٢۷

این قرآن چیزی جز تذکّری برای جهانیان نیست،

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ۝٢۸

برای کسی از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد!

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۹

و شما اراده نمی‌کنید مگر اینکه خداوند -پروردگار جهانیان- اراده کند و بخواهد!