مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ۝١

آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟!

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ۝٢

از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ۝۳

همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۝٤

چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۝٥

باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ۝٦

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ۝۷

و کوه‌ها را میخهای زمین؟!

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ۝۸

و شما را بصورت زوجها آفریدیم!

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ۝۹

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ۝١۰

و شب را پوششی (برای شما)،

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ۝١١

و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش!

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ۝١٢

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ۝١۳

و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم!

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ۝١٤

و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ۝١٥

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ۝١٦

و باغهایی پردرخت!

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ۝١۷

(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ۝١۸

روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید!

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ۝١۹

و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید!

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ۝٢۰

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ۝٢١

مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ۝٢٢

و محل بازگشتی برای طغیانگران!

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ۝٢۳

مدّتهای طولانی در آن می‌مانند!

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ۝٢٤

در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ۝٢٥

جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ۝٢٦

این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ۝٢۷

چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ۝٢۸

و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ۝٢۹

و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم!

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ۝۳۰

پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ۝۳١

مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ۝۳٢

باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ۝۳۳

و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ۝۳٤

و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ۝۳٥

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ۝۳٦

این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ۝۳۷

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ۝۳۸

روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند!

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ۝۳۹

آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ۝٤۰

و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»