مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْقَارِعَةُ ۝١

آن حادثه کوبنده،

مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝٢

و چه حادثه کوبنده‌ای!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ۝۳

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!)

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ۝٤

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ۝٥

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد!

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ ۝٦

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ۝۷

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود!

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ ۝۸

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ ۝۹

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ ۝١۰

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟!

نَارٌ حَامِيَةٌۢ ۝١١

آتشی است سوزان!