مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

وای به حال کم فروشان.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

آنان که چون به کیل (یا وزن) چیزی از مردم بستانند تمام بستانند.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝۳

و چون چیزی بدهند در کیل و وزن به مردم کم دهند.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

آیا آنها نمی‌دانند که (پس از مرگ برای مجازات) بر انگیخته می‌شوند،

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝٥

در روزی که آن بسیار روز بزرگی است؟

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٦

روزی که مردم تمام در حضور پروردگار عالم (برای حساب) می‌ایستند.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ۝۷

چنین نیست (که منکران پندارند) البته (روز قیامت) بد کاران با نامه عمل سیاهشان در عذاب سجّینند.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ۝۸

و چگونه به حقیقت سجّین آگاه توانی شد؟

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝۹

کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۰

وای آن روز به حال منکران و تکذیب کنندگان.

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝١١

آنان که روز جزا را تکذیب می‌کنند.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

در صورتی که آن روز را کسی تکذیب نمی‌کند مگر هر ظالم و بد کاری در عالم.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

که بر او چون آیات ما تلاوت شود گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝١٤

چنین نیست، بلکه ظلمت ظلم و بد کاریهاشان بر دلهای تیره آنها غلبه کرده است (که قرآن را انکار می‌کنند).

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ۝١٥

چنین نیست (که می‌پندارند)، آنها در آن روز از (رحمت و کرم) پروردگارشان محجوب و محرومند.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦

سپس آنها را به آتش دوزخ در افکنند.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١۷

و به آنان گویند: این همان دوزخی است که تکذیب آن می‌کردید.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ۝١۸

چنین نیست (که شما کافران پنداشتید، امروز) نکو کاران عالم با نامه اعمالشان در بهشت علّیّین روند.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١۹

و چگونه به حقیقت علّیّین آگاه توانی شد؟

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝٢۰

کتابی است (که به قلم حق) نوشته شده.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢١

که مقربان درگاه حق به مشاهده آن مقام نائل شوند.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝٢٢

محققا نیکوکاران در بهشت ابد متنعّمند.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢۳

آنجا بر تختها (ی عزت تکیه زنند و رحمت و نعمتهای خدا را) بنگرند.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

در رخسارشان نشاط و شادمانی نعیم بهشتی خواهی دید.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ۝٢٥

(ساقیان حور و غلمان) به آنها شراب ناب سر به مهر بنوشانند.

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

که به مشک مهر کرده‌اند و راغبان (عاقل) بر این نعمت و شادمانی ابدی باید به شوق و رغبت بکوشند.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ۝٢۷

و ترکیب طبع آن شراب ناب از (جشمه‌ای از) عالم بالاست.

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢۸

سر چشمه‌ای که مقربان خدا از آن می‌نوشند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ۝٢۹

همانا (در دنیا) بد کاران بر اهل ایمان می‌خندیدند.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ۝۳۰

و چون به آنها می‌گذشتند به چشم طعن و استهزا می‌نگریستند.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ۝۳١

و چون به سوی کسان خود باز می‌گشتند به سخن مزاح و فکاهی (به نکوهش نماز و طاعت مؤمنان) با هم تفریح می‌کردند.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝۳٢

و چون مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند که اینان به حقیقت مردم گمراهی هستند.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ۝۳۳

در صورتی که آن بدان را موکّل کار و نگهبان اعمال مؤمنان نفرستاده بودند (تا بدین سخنان پردازند).

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ۝۳٤

پس امروز هم اهل ایمان به کفار می‌خندند.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝۳٥

در حالی که بر تختها (ی عزت تکیه زده و دوزخیان را) مشاهده می‌کنند.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ۝۳٦

آیا کافران به نتیجه افعال زشتی که می‌کردند رسیدند؟