مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

سوگند به شب آنگاه كه جهان را در خود فرو پوشد،

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

و سوگند به روز آنگاه كه آشكار شود،

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

و سوگند به آن كه نر و ماده را بيافريد،

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

كه: حاصل كوششهاى شما متفاوت است.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

اما كسى كه بخشايش و پرهيزگارى كرد،

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

و آن بهترين را تصديق كرد،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

پس براى بهشت آماده‌اش مى‌كنيم.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

اما آن كس كه بخل و بى نيازى ورزيد،

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

و آن بهترين را تكذيب كرد،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

او را براى دوزخ آماده مى‌سازيم.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

و چون هلاكش دررسد، دارايى‌اش به حالش سود نبخشد.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

و آنچه بر ماست راهنمايى است.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

و از آنِ ماست آن جهان و اين جهان.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

پس شما را از آتشى كه زبانه مى‌كشد مى‌ترسانم.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

جز اهل شقاوت بدان درنيفتد:

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

آن كه تكذيب كرد و رويگردان شد.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

و پرهيزگارترين مردم را از آن دور دارند:

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

آن كه مال خويش مى‌بخشايد و پاكى مى‌جويد.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

و هيچ كس را بر او حقى نباشد كه اينك پاداش خواهد،

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

مگر جستن خشنودى پروردگار والاى خويش.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

و زودا كه خشنود شود.