مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ۝١

پرسنده‌اى از عذابى پرسيد كه‌

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ۝٢

بر كافران فرود خواهد آمد و كس آن را دفع نتواند كرد،

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ۝۳

از جانب خدا كه صاحب آسمانها.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ۝٤

در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است، فرشتگان و روح بدان جا فراروند.

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ۝٥

پس صبر كن صبرى نيكو.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ۝٦

ايشان آن روز را دور مى‌بينند.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ۝۷

و ما نزديكش مى‌بينيم.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ۝۸

روزى كه آسمان چون فلز گداخته گردد،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ۝۹

و كوه‌ها چون پشم،

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ۝١۰

و هيچ خويشاوندى از حال خويشاوند خود نپرسد،

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ۝١١

يكديگر را برابر چشمشان آرند. گناهكار دوست دارد كه خويشتن را بازخرد به فرزندانش،

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۝١٢

و زنش و برادرش،

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ۝١۳

و عشيره‌اش كه او را مكان داده است،

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ۝١٤

و همه آنها كه در روى زمينند، و نجات يابد.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۝١٥

هرگز نه، كه آن شعله آتش است،

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ۝١٦

پوست سر را مى‌كند،

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۝١۷

هر كه را كه به حق پشت كرد و از فرمان سرپيچيد به خود مى‌خواند،

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ۝١۸

و آن را كه گردمى‌آورد و مى‌اندوخت.

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۝١۹

هر آينه آدمى را حريص و ناشكيبا آفريده‌اند.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ۝٢۰

چون شرى بدو رسد بيقرارى كند.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ۝٢١

و چون مالى به دستش افتد بخل مى‌ورزد.

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ۝٢٢

مگر نماز گزارندگان:

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ۝٢۳

آنان كه به نماز مداومت مى‌ورزند،

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ۝٢٤

و آنان كه در اموالشان حقى است معين،

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ۝٢٥

براى گدا و محروم.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝٢٦

و كسانى كه روز قيامت را تصديق مى‌كنند،

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ۝٢۷

و كسانى كه از عذاب پروردگارشان ترسانند،

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ۝٢۸

كه از عذاب پروردگارشان در امان نتوانند بود،

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ۝٢۹

و كسانى كه شرمگاه خويش نگه مى‌دارند،

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ۝۳۰

مگر براى همسرانشان يا كنيزانشان، كه در اين حال ملامتى بر آنها نيست.

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ۝۳١

و آنان كه جز اين را بطلبند، متجاوزان هستند.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ۝۳٢

و كسانى كه امانتها و عهدهاى خود را رعايت مى‌كنند،

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ۝۳۳

و كسانى كه شهادت خويش به حق ادا مى‌كنند،

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ۝۳٤

و كسانى كه بر نمازهاشان مواظبت دارند،

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ۝۳٥

اينان در بهشت، گرامى هستند.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ۝۳٦

پس چيست كه كافران به سوى تو مى‌شتابند؟

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۝۳۷

دسته‌دسته از جانب چپ و از جانب راست.

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ۝۳۸

آيا هر يك از ايشان طمع مى‌ورزد كه به بهشت پرنعمت داخل شود؟

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ۝۳۹

هرگز نه، آنها خود مى‌دانند كه از چه چيز آنها را آفريده‌ايم.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ۝٤۰

پس سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها كه ما تواناييم‌

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٤١

كه به جاى آنها مردمى بهتر بياوريم و در اين كار ناتوان نيستيم.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ۝٤٢

پس بگذارشان تا به بيهودگى درآيند و به بازيچه، تا به آن روزى كه وعده‌شان داده‌ايم برسند.

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ۝٤۳

روزى كه شتابان از قبرها به درآيند، چنان كه گويى نزد بتان مى‌شتابند.

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٤٤

وحشت بر چشمانشان مستولى شده و به خوارى افتاده‌اند: اين است همان روزى كه آنها را وعده داده بودند.