مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

سوگند نیارم بدین شهر

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

و توئی جای گزین در این شهر

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

و پدری و آنچه فرزند نهاد

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

که آفریدیم انسان را در رنج‌

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

آیا پندارد که توانائی ندارد هرگز بر او کسی‌

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

گوید تباه کردم مالی انبوه را

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

آیا پندارد که ندیدش کسی‌

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

آیا ننهادیم برایش دیدگانی‌

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

و زبانی و لبانی‌

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

و رهبریش کردیم بدان دو پشته‌

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

پس برنیامد (یا نگذشت) بر آن پشته‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

و چه دانستت چیست آن پشته‌

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

آزادکردن یک بنده‌

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

یا خورانیدنی در روز پریشانی (یا روزی دارنده گرسنگی)

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

به یتیمی خویشاوند

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

یا بینوائی خاکسار (یا نیازمند)

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

سپس گشت از آنان که ایمان آوردند و سفارش کردند به شکیبائی و سفارش کردند به مهربانی کردن‌

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

آنانند یاران راست‌

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

و آنان که کفر ورزیدند به آیتهای ما آنانند یاران چپ (یا شومی)

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

بر ایشان است آتش افروخته (یا انبوه یا پوشیده)