مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طسٓمٓ ۝١

طسم‌

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ۝٢

این است آیتهای کتاب روشن‌

لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۝۳

شاید ببازی تو جان خویش را چرا نیستند مؤمنان‌

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ ۝٤

اگر بخواهیم بفرستیم بر ایشان آیتی از آسمان پس بگردد گردنهاشان پیش آن فروتنان‌

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ۝٥

و نیایدشان یادآوریی از خدای مهربان نوینی مگر آنکه باشند از آن روگردانان‌

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ۝٦

همانا تکذیب کردند پس زود هست بیایدشان داستانهای آنچه بودند بدان استهزاکنان‌

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ۝۷

آیا ننگرند بسوی زمین چه فراوان رویانیدیم در آن از هر جفتی گرامی‌

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝۸

در این است هر آینه آیتی و نیستند بیشترشان ایمان‌آرندگان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝۹

و همانا پروردگار تو است عزّتمند مهربان‌

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ۝١۰

هنگامی که خواند پروردگار تو موسی را که برو به نزد گروه ستمگران‌

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ۝١١

قوم فرعون چرا پرهیزکاری نکنند

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ۝١٢

گفت پروردگارا ترسم تکذیبم کنند

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ ۝١۳

و تنگ شود سینه‌ام و روان نگردد زبانم پس بفرست بسوی هارون‌

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ۝١٤

و ایشان را است بر من گناهی و ترسم مرا بکشند

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ۝١٥

گفت نه چنین است بروید شما هر دو به آیتهای ما که مائیم با شما شنوندگان‌

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦

پس درآئید بر فرعون و بگوئید مائیم فرستاده پروردگار جهانیان‌

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝١۷

که بفرست با ما بنی‌اسرائیل را

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ۝١۸

گفت آیا نپروریدمت نزد ما به نوزادی و ماندی نزد ما از عمر خویش سالیانی‌

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ۝١۹

و کردی کارت را آن را که کردی و بودی از ناسپاسان‌

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۝٢۰

گفت کردمش آن هنگام و بودم من از گمراهان‌

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝٢١

پس گریختم از شما گاهی که ترسیدمتان پس بخشید مرا پروردگار من فرمانی و گردانیدم از پیمبران‌

وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝٢٢

و این نعمتی است که منّتش را بر من نهی که بنده گرفتی بنی‌اسرائیل را

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۳

گفت فرعون و چیست پروردگار جهانیان‌

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۝٢٤

گفت پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است اگر هستید یقین‌دارندگان‌

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ۝٢٥

گفت بدانان که در پیرامونش بودند آیا نمی‌شنوید

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝٢٦

گفت پروردگار شما و پروردگار پدران شما پیشینیان‌

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ۝٢۷

گفت همانا پیمبر شما که فرستاده شده است بسوی شما هر آینه او است دیوانه‌

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ۝٢۸

گفت پروردگار خاور و باختر و آنچه میان آنها است اگر هستید خردمندان‌

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ۝٢۹

گفت اگر بگرفتی خدائی جز من هر آینه بگردانمت از زندانیان‌

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ۝۳۰

گفت و اگر چه بیارمت چیزی آشکار

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝۳١

گفت پس بیارش اگر هستی از راستگویان‌

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ۝۳٢

پس افکند چوبدست خود را ناگهان آن است اژدری نمایان‌

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ۝۳۳

و برآورد دست خود را ناگهان آن است پرتوی برای بینندگان‌

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ۝۳٤

گفت بدان گروه که در گردش بودند همانا این است جادوگری دانشمند

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ۝۳٥

خواهد برون کند شما را از سرزمین شما به جادوی خویش تا چه فرمان دهید

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ۝۳٦

گفتند نگهدار او و برادرش را و بفرست در شهرستانها گردآورندگان‌

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ۝۳۷

تا بیارندت بهر جادوگری دانشمند

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝۳۸

پس گرد آورده شدند جادوگران برای وعده‌گاه روزی شناخته‌

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ۝۳۹

و گفته شد به مردم آیا شمائید گردآیندگان‌

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝٤۰

شاید پیروی کنیم جادوگران را اگر بودند پیروزمندان‌

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝٤١

پس هنگامی که آمدند جادوگران گفتند به فرعون آیا ما را است مزدی اگر شدیم پیروزمندان‌

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝٤٢

گفت آری و همانا شمائید در آن هنگام از نزدیکان‌

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ۝٤۳

گفت بدیشان موسی بیفکنید آنچه را شمائید افکنندگان‌

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ ۝٤٤

پس بیفکندند ریسمانها و چوبهای خود را و گفتند به فَر فرعون مائیم همانا پیروزمندان‌

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ۝٤٥

پس افکند موسی چوبدست خویش را ناگهان فروبرد آنچه را به دروغ آوردند

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ۝٤٦

پس بیفتادند جادوگران سجده‌کنان‌

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٤۷

گفتند ایمان آوردیم به پروردگار جهانیان‌

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝٤۸

پروردگار موسی و هارون‌

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ۝٤۹

گفت ایمان آوردید بدو پیش از آنکه دستورتان دهم همانا او بزرگ شما است که آموخت به شما جادوگری را پس زود است بدانید همانا سخت ببرّم دستها و پایهای شما را از برابر و هر آینه به دارتان کشم همگی‌

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ۝٥۰

گفتند نیست باکی مائیم بسوی پروردگار خویش بازگشتگان‌

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝٥١

همانا امیدواریم بیامرزد برای ما پروردگار ما گناهان ما را که بودیم نخستین ایمان‌آرندگان‌

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۝٥٢

و وحی کردیم به موسی که شبانه بر بندگانم را همانا شمائید پیروی شدگان‌

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ۝٥۳

پس فرستاد فرعون در شهرستانها گردآرندگان‌

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ۝٥٤

که اینانند همانا گروهی اندک‌

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ۝٥٥

و همانا ایشانند بر ما خشم‌آرندگان‌

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ۝٥٦

و هر آینه مائیم همگی بیمناکان‌

فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٥۷

پس برون راندیمشان از باغها و چشمه‌سارها

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٥۸

و گنجها و جایگاهی گرامی‌

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝٥۹

بدینسان و ارث دادیمش به بنی‌اسرائیل‌

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ۝٦۰

پس از پی ایشان بیامدند به هنگام خورشید تابان‌

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ۝٦١

تا گاهی که نمودار شدند (دیدار کردند) دو گروه گفتند یاران موسی که مائیم دریافتگان‌

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۝٦٢

گفت نچنین است همانا با من است پروردگارم زود است رهبریم کند

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ۝٦۳

پس وحی کردیم به موسی که بزن چوبدست خود را به دریا پس بشکافت و شد هر دیواری چون کوهی بزرگ‌

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ ۝٦٤

و جای دادیم در آنجا دگران را

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝٦٥

و رهانیدیم موسی و آنان را که با او بودند همگی‌

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝٦٦

سپس به دریا فروبردیم دگران را

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝٦۷

همانا در این است آیتی و نیستند بیشترشان ایمان آرندگان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝٦۸

و همانا پروردگار تو است هرآینه عزّتمند مهربان‌

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ۝٦۹

و بخوان بر ایشان داستان ابراهیم را

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ۝۷۰

هنگامی که گفت به پدر خویش و قومش چه می‌پرستید

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ۝۷١

گفتند می‌پرستیم بتانی را پس می‌باشیم پیرامون آنها گردآمدگان‌

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ۝۷٢

گفت آیا می‌شنوند شما را گاهی که می‌خوانید

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ۝۷۳

یا سودتان بخشند یا آیان رسانند

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ۝۷٤

گفتند بلکه یافتیم پدران خود را چنین می‌کردند

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۝۷٥

گفت آیا دیدید آنچه را بودید می‌پرستیدید

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ۝۷٦

شما و پدران شما پیشتران‌

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۷۷

که ایشان مرا دشمنند مگر پروردگار جهانیان‌

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ۝۷۸

آنکه مرا آفرید پس رهبریم کند

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ۝۷۹

و آنکه بخوراندم و بنوشاندم‌

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ۝۸۰

و گاهی که بیمار شوم پس او بهبودیم دهد

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ۝۸١

و آنکه بمیراندم سپس زنده سازدم‌

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝۸٢

و آنکه امیدوارم که بیامرزد برای من گناهم را روز دین‌

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ ۝۸۳

پروردگارا ارزانی دار مرا حُکمی و برسانم به شایستگان‌

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝۸٤

و قرار ده برای من زبان راستی در آخران‌

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ۝۸٥

و بگردانم از ارث‌برندگان بهشت نعمتها

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۸٦

و بیامرز برای پدرم که او بود همانا از گمراهان‌

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ۝۸۷

و خوارم نکن روزی که برانگیخته شوند

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ۝۸۸

روزی که سود ندهد مال و نه فرزندان‌

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ۝۸۹

مگر آنکه بیاید خدا را با دلی درست‌

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ۝۹۰

و آماده شد بهشت برای پرهیزکاران‌

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ۝۹١

و پدید آورده شد دوزخ برای گمراهان‌

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۝۹٢

و گفته شد بدیشان کجا بودید می‌پرستیدید

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ۝۹۳

جز خدا را آیا یاری کنند شما را یا یاری جویند

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ۝۹٤

پس به روی افکنده شدند در آن ایشان و گمراهان‌

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ۝۹٥

و سپاه‌های ابلیس همگان‌

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ۝۹٦

گفتند و ستیزه می‌کردند در آن‌

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ۝۹۷

سوگند به خدا همانا بودیم ما در گمراهی آشکار

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۹۸

هنگامی که یکسان داشتیم شما را با پروردگار جهانیان‌

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝۹۹

و گمراه نکردند ما را مگر گنهکاران‌

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ۝١۰۰

پس نیست ما را شفاعت‌گرانی‌

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ۝١۰١

و نه دوستی مهربان‌

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١۰٢

کاش ما را بازگشتی بودی تا می‌شدیم از مؤمنان‌

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۰۳

همانا در این است آیتی و نیستند بیشتر ایشان ایمان‌آرندگان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۰٤

و همانا پروردگار تو او است عزّتمند مهربان‌

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۰٥

تکذیب کردند قوم نوح فرستادگان را

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١۰٦

هنگامی که گفت بدیشان برادرشان نوح چرا پرهیزکاری نکنید

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۰۷

همانا منم برای شما فرستاده‌ای امین‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۰۸

پس بترسید خدا را و مرا فرمان برید

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۰۹

و نپرسمتان بر آن مزدی نیست مزد من جز بر پروردگار جهانیان‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١١۰

پس بترسید خدا را و مرا فرمان برید

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ۝١١١

گفتند آیا ایمان آوریم برایت و پیرویت کردند فرومایگان‌

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝١١٢

گفت چه دانائی است مرا بدانچه بودند می‌کردند

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ۝١١۳

نیست حسابشان جز بر پروردگار من اگر دریابید

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١٤

و نیستم من دورکننده مؤمنان‌

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ۝١١٥

نیستم من جز ترساننده آشکار

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ۝١١٦

گفتند اگر دست برنداری ای نوح هرآینه بشوی از سنگسارشدگان‌

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ۝١١۷

گفت پروردگارا همانا قومم تکذیبم کردند

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١۸

پس بگشای میان من و ایشان گشایشی و برهانم و آنان را که با منند از مؤمنان‌

فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝١١۹

پس رهانیدیمش و آنان که با او بودند در کشتی پرشده‌ای‌

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ۝١٢۰

سپس غرق کردیم پس از این بازماندگان را

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١٢١

همانا در این است آیتی و نیستند بیشترشان مؤمنان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٢٢

و همانا پروردگار تو است عزّتمند مهربان‌

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٢۳

تکذیب کردند عاد فرستادگان را

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

هنگامی که گفت بدیشان برادرشان هود چرا پرهیزکاری نکنید

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٢٥

همانا منم برای شما فرستاده امین‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٢٦

پس بترسید از خدا و مرا فرمان برید

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٢۷

و نپرسمتان بر آن پاداشی نیست مزدم مگر بر پروردگار جهانیان‌

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ۝١٢۸

آیا بنیاد می‌نهید به هر پشته‌ای نشانی بیهده بازی کنید

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ۝١٢۹

و برگیرید کوشکهائی شاید شما جاودان مانید

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ۝١۳۰

و هر گاه خشمگین شوید خشمگین شوید ستمگرانه‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۳١

پس بترسید خدا را و مرا فرمان برید

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ۝١۳٢

و بترسید آن را که یاری کرده است شما را بدانچه می‌دانید

أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ ۝١۳۳

کمک کرده است شما را به دامها و فرزندان‌

وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ۝١۳٤

و باغها و چشمه‌سارها

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝١۳٥

همانا می‌ترسم بر شما از عذاب روزی بزرگ‌

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ۝١۳٦

گفتند یکسان است بر ما چه اندرز دهی یا نباشی از اندرزگویان‌

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳۷

نیست این مگر این خوی پیشینیان‌

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۝١۳۸

و نیستیم ما عذاب‌شدگان‌

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۳۹

پس تکذیبش کردند پس نابودشان ساختیم همانا در این است آیتی و نیستند بیشترشان مؤمنان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٤۰

و همانا پروردگار تو است عزّتمند مهربان‌

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٤١

تکذیب کردند ثمود فرستادگان را

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٤٢

هنگامی که گفت بدیشان برادرشان صالح چرا پرهیز نکنید

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٤۳

همانا منم برای شما فرستاده امین‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٤٤

پس پرهیز کنید خدا را و مرا فرمان برید

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٤٥

و پرسش نکنم شما را بر آن مزدی نیست مزد من مگر بر پروردگار جهانیان‌

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ۝١٤٦

آیا رها می‌شوید در آنچه اینجا است آرمیدگان‌

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝١٤۷

در باغها و چشمه‌سارها

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ۝١٤۸

و کشتزارها و نخلستانهائی که شکوفه آنها است رسیده (یا گوارا)

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ ۝١٤۹

و می‌تراشید از کوه‌ها خانه‌هائی کامرانان‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٥۰

پس بترسید خدا را و فرمانم برید

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ۝١٥١

و اطاعت نکنید از دستور اسراف‌کنندگان‌

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ۝١٥٢

آنان که تبهکاری کنند در زمین و درست کاری نکنند (اصلاح نکنند)

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۝١٥۳

گفتند جز این نیست که توئی از جادوشدگان‌

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝١٥٤

نیستی تو جز بشری همانند ما پس بیاور آیتی اگر هستی از راستگویان‌

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝١٥٥

گفت این است اشتری برای آن آبشخوری و برای شما است آبشخور روزی دانسته‌

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝١٥٦

و نگردید گردش به بدی که بگیرد شما را شکنجه روزی بزرگ‌

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ ۝١٥۷

پس پی کردندش پس بامداد کردند پشیمانان‌

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١٥۸

پس گرفت ایشان را عذاب همانا در این است آیتی و نیستند بیشترشان ایمان آرندگان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٥۹

و همانا پروردگار تو او است عزّتمند مهربان‌

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٦۰

تکذیب کردند قوم لوط فرستادگان را

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٦١

گاهی که گفت بدیشان برادرشان لوط چرا پرهیزکاری نکنید

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٦٢

همانا منم برای شما فرستاده امین‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٦۳

پس بترسید خدا را و مرا فرمان برید

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦٤

و نپرسم شما را بر آن پاداشی نیست مزد من مگر بر پروردگار جهانیان‌

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦٥

آیا درآمیزید با نران از جهانیان‌

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ۝١٦٦

و می‌گذارید آنچه را آفریده است برای شما پروردگار شما از همسران خویش بلکه شمائید گروهی تجاوزگران‌

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ۝١٦۷

گفتند اگر بس نکنی ای لوط همانا شوی از برون‌راندگان‌

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ۝١٦۸

گفت همانا منم کار شما را از رهاکنندگان‌

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ۝١٦۹

پروردگارا برهان مرا و خاندانم را از آنچه می‌کنند

فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝١۷۰

پس نجاتش دادیم و خاندانش را همگی‌

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ۝١۷١

مگر پیرزنی در گذشتگان‌

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝١۷٢

پس نگونسار کردیم دگران را

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝١۷۳

و باریدیم بر آنان بارانی پس چه زشت است باران بیم‌دادگان‌

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۷٤

همانا در این است آیتی و نیستند بیشترشان ایمان‌آرندگان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۷٥

و همانا پروردگار تو است عزّتمند مهربان‌

كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۷٦

تکذیب کردند یاران ایکه فرستادگان را

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١۷۷

هنگامی که گفت بدیشان شعیب چرا پرهیزکاری نکنید

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۷۸

همانا منم شما را فرستاده‌ای امین‌

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۷۹

پس بترسید خدا را و فرمانم برید

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۸۰

و نپرسم شما را بر آن مزدی نیست مزد من مگر بر پروردگار جهانیان‌

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ۝١۸١

تمام دهید پیمانه را و نباشید از کم‌دهندگان‌

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ۝١۸٢

و بسنجید با سنگ (ترازوی) راست‌

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ۝١۸۳

و کم ندهید به مردم چیزهای ایشان را و نکوشید در زمین تباه‌کنندگان‌

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۸٤

و بترسید آن را که آفرید شما را و آفریدگان پیشینیان‌

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۝١۸٥

گفتند جز این نیست که توئی از جادوشدگان‌

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ۝١۸٦

و نیستی تو مگر بشری مانند ما و همانا پنداریمت از دروغگویان‌

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝١۸۷

پس بیفکن بر ما پاره‌هائی از آسمان اگر هستی از راستگویان‌

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ۝١۸۸

گفت پروردگار من داناتر است بدانچه می‌کنید

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۝١۸۹

پس تکذیبش کردند پس بگرفتشان عذاب روز ظلّه (سایبان) که بوده است آن عذاب روزی بزرگ‌

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۹۰

همانا در این است آیتی و نیستند بیشتر ایشان مؤمنان‌

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۹١

و همانا پروردگار تو است عزّتمند مهربان‌

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۹٢

و همانا آن است فرودآوردن پروردگار جهانیان‌

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ۝١۹۳

فرود آوردش روح الأمین‌

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ۝١۹٤

بر دل تو تا باشی از ترسانندگان‌

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ۝١۹٥

به زبان عربی آشکار

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۹٦

و همانا آن است در کتب پیشینیان‌

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝١۹۷

آیا نیست برای ایشان آیتی که بدانندش دانشمندان بنی‌اسرائیل‌

وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ۝١۹۸

و اگر می‌فرستادیمش بر یکی از گنگ‌زبانان‌

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ۝١۹۹

پس می‌خواندش بر ایشان نبودند بدان ایمان‌آرندگان‌

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ۝٢۰۰

بدینسان راهش دادیم در دلهای گنهکاران‌

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ۝٢۰١

که ایمان نیارند بدان تا ببینند عذاب دردناک را

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ۝٢۰٢

که بیایدشان ناگاه و ایشان ندانند

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ۝٢۰۳

پس گویند آیا مائیم مهلت‌دادگان‌

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۝٢۰٤

آیا به عذاب ما می‌شتابند

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ ۝٢۰٥

آیا دیده باشی که اگر کامروا گردانیمشان سالیانی‌

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٢۰٦

پس بیایدشان آنچه وعده داده می‌شوند

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ۝٢۰۷

بی نیاز نکند از ایشان آنچه بودند بهره‌ور می‌شدند

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ۝٢۰۸

و نابود نساختیم شهری را مگر برای آن بود ترسانندگانی‌

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ۝٢۰۹

یادآوردنی است و نیستیم ما ستمکاران‌

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ۝٢١۰

و فرود نیاوردندش شیاطین‌

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ۝٢١١

و نسزد ایشان را و نتوانند

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ۝٢١٢

همانا ایشانند از شنیدن دورماندگان‌

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ۝٢١۳

پس نخوان با خدا خدائی دیگر را که باشی از عذاب‌شدگان‌

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ۝٢١٤

و بترسان خویشاوندان خویش را نزدیکان‌

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝٢١٥

و فرود کن بال خود را برای هر که پیرویت کند از مؤمنان‌

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ۝٢١٦

پس اگر عصیانت کردند بگو من بیزارم از آنچه می‌کنید

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ۝٢١۷

و توکّل کن بر خدای عزّتمند مهربان‌

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ۝٢١۸

آنکه می‌بیندت گاهی که بپا می‌شوی‌

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ ۝٢١۹

و گردش تو را در سجده‌کنندگان‌

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۝٢٢۰

که او است همانا شنوای دانا

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ۝٢٢١

آیا آگهیتان دهم که بر که فرود می‌آیند شیاطین‌

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ۝٢٢٢

فرود آیند بر هر دروغ‌پرداز گنهباری‌

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ ۝٢٢۳

که فرادهند گوش را و بیشتر ایشانند دروغگویان‌

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ۝٢٢٤

و شاعران و پیروی کنند گمراهان‌

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ۝٢٢٥

آیا نبینی که ایشانند در هر بیغوله‌ای سرگردان‌

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ۝٢٢٦

و آنکه گویند آنچه را نکنند

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ۝٢٢۷

مگر آنان که ایمان آوردند و کردار شایسته کردند و یاد کردند خدا را بسیار و یاری جستند پس از آن که ستم شدند و زود است بدانند آنان که ستم کردند چه بازگشتگاهی بازمی‌گردند